Column: Smartphoneverslaving, dat is toch helemaal niets voor mij?
Erwin Vogelaar

Paniek over smartphone- en gameverslaving klinkt steeds luider. Daar heb ik zelf gelukkig weinig mee te maken. Tenminste, dat dacht ik.

Smartphone- en gameverslaving

Termen als smartphoneverslaving en gameverslaving worden te pas en te onpas gebruikt. Als een ouder ziet dat hun kind uren achter elkaar Fortnite speelt, klinkt er al snel paniek. Dat terwijl ze zelf met een gerust hart de hele avond zitten te zappen op de bank.

De Wereldgezondheidsorganisatie ziet gameverslaving sinds deze week daadwerkelijk als een stoornis. Het gaat dan uiteraard niet om iemand die elke dag een paar uur gamet, maar om aanzienlijke beperkingen als gevolg van gamen. Gamen krijgt bijvoorbeeld voorrang op andere activiteiten en dat kan negatieve gevolgen hebben. Toch blijft de persoon gewoon doorspelen.

Over een algemene smartphoneverslaving wordt door de Wereldgezondheidsorganisatie nog niet gesproken. Wel is het een hot topic. Daarom hebben we inmiddels verschillende manieren om ons smartphonegebruik in de gaten te houden en te beperken.

gameverslaving

Game of Screens

Ik las deze week een artikel van TIME waarin experts aan het woord worden gelaten over dit onderwerp. Professor Cal Newport van Georgetown University viel mij hierbij op. Het is volgens hem een probleem als je een activiteit op het ene scherm niet kunt afmaken, omdat je afgeleid wordt door een ander scherm. “Als je de hele week hebt uitgekeken naar Game of Thrones, maar je kunt niet de hele aflevering af kijken zonder ondertussen je telefoon te checken, dan is dat een teken dat je wellicht bent verschoven richting een matige gedragsverslaving.”

De laatste afleveringen van Game of Thrones waren een soort verkeersongeluk waar ik niet van weg kon kijken, maar voor de rest kijk ik eigenlijk (mits ik alleen ben) zelden meer naar een hele aflevering van een serie zonder tussendoor m’n telefoon te checken. Hoe erg ik er ook naar uitkijk. Ik heb niet eens meer de concentratie om een film in één dag af te kijken.

Ik betrap mij er zelfs op dat terwijl ik deze column aan het schrijven ben op een laptop, ik meerdere keren mijn telefoon erbij pak. Alsof de berichten daar anders zijn en ik nog even een extra dopamineshot kan verwachten. Wellicht zit ik toch dichterbij die matige gedragsverslaving dan ik zou willen toegeven.

Preken

Ik dacht dat ik wel beter getraind zou zijn in mijn concentratievermogen, door al die uren die ik in collegebanken heb gezeten. Of vroeger toen ik nog naar de kerk ging, betekende dat elke zondag tweemaal een doodsaaie preek van minimaal een half uur. Als kind is dat een eeuwigheid. Na vijf minuten was ik al mentaal vertrokken en speelde ik allerlei rekenspelletjes met de stenen in de muur of de planken in het plafond.

We hebben nu van die mooie manieren om bij te houden hoeveel we onze smartphones gebruiken. De afgelopen zeven dagen heb ik mijn smartphone gemiddeld 4 uur en 34 minuten per dag gebruikt. Ik schrik daar niet eens meer van. Eerlijk gezegd had ik zelfs meer verwacht.

Er is volgens experts een grote kans dat al die tijd die ik met dat kleine schermpje bezig ben, een negatieve invloed heeft op mijn mentale gezondheid. Waar niet zoveel over wordt gesproken, is de invloed van al dat smartphonegebruik op ons lichaam, doordat we een verkeerde houding aannemen. Als ik heel eerlijk ben, denk ik dat het effect op beide vlakken bij mij merkbaar is. Maar sta ik nu op het punt te minderen? Dat niet. Game of Thrones is toch al afgelopen.

Meer columns

Elke zaterdag lees je op Android Planet een nieuwe column. Check ook onze vorige edities.

Draag ook bij aan dit artikel

Deel je kennis of stel een vraag. Dat kan anoniem of met een Disqus account.