Column: Hey Google, ik stop met ongemak accepteren
Erwin Vogelaar

Als je ouder wordt ga je sneller ongemak accepteren, zoals een apparaat dat net niet helemaal goed werkt. Maar ben ik daar niet veel te jong voor?

Lees verder na de advertentie.

Advertenties en adblockers

Je ziet deze tekst omdat je een adblocker gebruikt en onze advertenties blokkeert. Dat vinden we jammer, want die advertenties hebben we nodig om onze onafhankelijke artikelen gratis aan te bieden. Steun Android Planet door ons aan je whitelist toe te voegen. Alvast bedankt!

Stop met ongemak accepteren

Als je in mijn woonkamer ‘Hey Google’ zegt en een vraag stelt, dan hoor je achter de bank iemand in het Engels roepen dat er geen verbinding met wifi is, terwijl iemand aan de andere kant van de kamer tegelijkertijd een poging doet om in het Nederlands een goed antwoord te geven. Ik heb meerdere keren geprobeerd hier wat aan te doen, maar inmiddels heb ik deze situatie maar geaccepteerd.

Het ligt waarschijnlijk niet eens aan de Google Home Mini’s in mijn huis, maar aan mijn belabberde internet. Ik kan hier niet eens Philips Hue-lampen via wifi verbinden, want anders vliegt de hele verbinding eruit. Daarom heb ik nu bluetooth-lampen.

In dit specifieke geval accepteer ik dit ongemak, omdat ik binnenkort ga verhuizen en daar het internet tot in perfectie ga afstellen. Ik bedoel razendsnelle glasvezel, maximale wifi op de wc boven en slimme apparaten op elke vierkante meter. Slim huis? Hyper intelligent huis!

ongemak

Autostoel

Maar ik merk dat ik op steeds meer andere vlakken ongemakken accepteer, terwijl ik er in theorie makkelijk wat aan kan doen. Neem mijn auto. Ik heb sinds begin dit jaar een eigen auto, na bijna tien jaar niet achter een stuur gezeten te hebben. Het is fantastisch. Helemaal in tijden van corona en met een hond, voelt deze wagen onmisbaar.

Maar na enkele keren de stoel en het stuur versteld te hebben, accepteerde ik maar dat fijn zitten niet bij deze auto hoorde. Ik heb maanden zo gereden, totdat mijn vriend in die stoel ging zitten en verbaasd vroeg of ik niet van comfort hield. En dan heb ik het nog niet eens over de piepjes die luid klonken als ik niet perfect tussen de lijntjes reed. Ik had een paar minuten gezocht en het toen opgegeven. Dan gaan we maar piepend door het leven.

Ouder worden

Met mijn smartphonegebruik merk ik het ook. Ik ben bijvoorbeeld druk bezig met het kopen van een huis en dingen plannen qua vloeren, kleuren en meubels. Alles heb ik netjes bij elkaar in een document geplaatst. Van alle contactpersonen en spullen die ik nog nodig heb, tot de formaten van de vele lijstjes die ik ga ophangen. Het huis wordt namelijk niet alleen intelligent, maar ook heel mooi.

Vaker dan ik dacht had ik toch even de Funda-link van het huis nodig om foto’s te bekijken. In plaats van dat ik een linkje als bladwijzer had opgeslagen, of de opgeslagen woning in de Funda-app opzocht, ging ik steevast naar Google Docs om het document te zoeken om vanuit daar op het linkje te tikken. Super dom.

Misschien is het de leeftijd. Dat je bij ouder worden sneller accepteert hoe dingen zijn, in plaats van altijd jagen naar verbetering. Oh, het haar op m’n hoofd verdwijnt? Ok. Oh, mijn gewrichten worden stroef en als ik teveel alcohol drink heb ik daar tegenwoordig dagen last van? Ok. De Google Home werkt niet? Ok.

Een nieuw huis is een mooi moment om dat te veranderen, want ik ben nog veel te jong om zo op te geven. Wellicht wordt het dan ook eens tijd om naar mijn telefoongebruik te kijken. Dan maak ik na de zomer niet enkel een smart home, maar wordt mijn telefoon ook weer mijn smartphone.

Meer columns

Elke zaterdag lees je op Android Planet een nieuwe column. Check ook onze vorige edities.

Draag ook bij aan dit artikel

Deel je kennis of stel een vraag. Dat kan anoniem of met een Disqus account.