Column: Hoe asociale wielrenners worden gemotiveerd door een app

Erwin Vogelaar
18 juni 2022, 10:09
3 min leestijd
Column: Hoe asociale wielrenners worden gemotiveerd door een app

Erger jij je ook wel eens aan wielrenners op de weg? Dat komt waarschijnlijk doordat ze Strava op hun smartphone hebben staan.

Lees verder na de advertentie.

Wielrenners en Strava

Wielrenners voelen zich niet serieus genomen. Dat was de afgelopen weken veelvuldig te horen via verschillende nieuwskanalen. Een columnist stelde zelfs dat er geen groep zoveel haat over zich heen krijgt als wielrenners. Dat lijkt mij erg overdreven, maar de frustratie is duidelijk.

Als iemand die regelmatig auto rijdt en graag wandelt, snap ik de irritatie over wielrenners wel heel goed. Als je wandelt scheren ze gevaarlijk snel langs, terwijl als je met een auto achter wielrenners zit ze frustrerend traag rijden en je ze lastig kunt inhalen.

Dat gaat niet om alle wielrenners natuurlijk. Er zijn genoeg mensen die fietsen om het plezier en daarbij de veiligheid van zichzelf en andere weggebruikers in acht nemen. Die communiceren in groepsverband duidelijk naar elkaar, zodat iedereen in het peloton ruim van te voren weet wat er van hen wordt verwacht. Bijvoorbeeld op een rijtje fietsen bij een tegenligger. Anderen? Die lijken zich vooral druk te maken over een app.

Strava

Strava

Menig wielrenner gebruikt namelijk de app Strava, een sociaal netwerk voor hardlopers en fietsers. Het is een toffe app, want je kunt precies bijhouden hoe je hebt gefietst en hoe snel of hoe hoog je bent gegaan. Vervolgens kun je die scores vergelijken met vrienden. Al die verzamelde data is ook interessant op de lange termijn, omdat je ziet of je vooruit bent gegaan. 

Een specifiek onderdeel in de app zijn routes en segmenten: stukken weg die op de kaart staan als een uitdaging. Iedereen kan daar een beste tijd proberen neer te zetten en komt dan in een ranglijst terecht. Dit zijn meestal gewoon openbare wegen, waar ook wandelaars, langzame fietsers en auto’s komen. 

Het resultaat is dat sommige wielrenners vooral gefocust zijn op een zo snel mogelijke tijd neerzetten. Dat betekent in de praktijk dat ze zichzelf minder snel aanpassen aan andere weggebruikers. Ze remmen wellicht wat minder snel voor een bocht of een zebrapad, negeren een rood stoplicht en gaan niet opzij als er een auto langs wil. Remmen betekent falen.

Verantwoordelijkheid nemen

Ik snap ergens wel dat wielrenners zich niet serieus genomen voelen. Zeker omdat ze relatief kwetsbaar zijn op de weg. Tegenover een auto wint een auto altijd, met mogelijk nare gevolgen. Maar de openbare weg is geen plek om records te zetten. Dat doe je niet met een racewagen en ook niet met een racefiets. 

Apps zoals Strava mogen daar best hun verantwoordelijkheid in nemen. Ze motiveren dit gedrag namelijk. Wielrenners zelf zullen niet zo snel meer van de app afstappen, want als je eenmaal Strava gebruikt voelt fietsen zonder de app als weggegooide tijd. Als het niet in Strava staat, dan is het niet gebeurt.

Mijn vader was groot fan van wielrennen. Elke tour zat hij trouw achter de televisie. Hij ging wel eens langs bij de Tour de France via het bedrijf waar hij werkte en vertelde daarna vol trots welke sporters hij had gesproken.

Zelf zat hij ook wel eens op de racefiets. Gewoon om lekker buiten te fietsen en zijn hoofd leeg te maken. Toen had hij nog geen smartphone en al helemaal geen Strava. Het wielrennen ging gewoon om de bezigheid zelf. Dat lijkt mij een mooi punt om naar terug te keren.

Meer columns

Elke week lees je op Android Planet een nieuwe column. Check ook onze vorige edities.

Heeft dit artikel je geholpen?
Reageer

Lezersreacties

Deel je kennis of stel een vraag. Dat kan anoniem of met een Disqus account.

Het laatste nieuws, tips en meer Android in je inbox

Menu
Nieuws Tips Apps Reviews Thema's Video's