Column: Toegankelijkheid moet de start zijn, geen nagedachte
Erwin Vogelaar

Grote platformen worden geprezen als ze nieuwe toegankelijkheidsfuncties toevoegen, maar er zou vanaf de start aan gedacht moeten worden.

Lees verder na de advertentie.

Advertenties en adblockers

Je ziet deze tekst omdat je een adblocker gebruikt en onze advertenties blokkeert. Dat vinden we jammer, want die advertenties hebben we nodig om onze onafhankelijke artikelen gratis aan te bieden. Steun Android Planet door ons aan je whitelist toe te voegen. Alvast bedankt!

Toegankelijkheid vanaf de start

De wereld is ingericht voor mensen die kunnen lopen, horen en zien. Met een beperking val je daarom te vaak buiten de boot. In Nederland zijn er gelukkig verschillende wetten in werking die daar wat aan doen, al zijn die relatief laat geïntroduceerd. Openbare gebouwen moeten bijvoorbeeld pas sinds 2017 verplicht toegankelijk zijn voor mensen met een beperking. Twee jaar geleden is de wet digitale toegankelijkheid in werking gesteld, voor websites en apps van overheidsinstanties. 

Maar als je kijkt naar apps van grote platformen die wereldwijd worden gebruikt, dan is er nog veel werk aan de winkel. Bij de start van deze apps en de introductie van nieuwe functies wordt meestal enkel aan mensen gedacht zonder beperkingen. Pas later, als er klachten komen, worden functies toegevoegd speciaal voor hen die bijvoorbeeld niet kunnen zien of horen. 

Audioberichten op Twitter

Twitter voegde afgelopen week de mogelijkheid toe om audioberichten aan een tweet te hangen. Half Twitter was natuurlijk weer in rep en roer, omdat twitteraars nog slechter tegen verandering kunnen dan de gemiddelde Zwarte Piet-aanhanger. Maar er was nog iets aan de hand: Twitter was vergeten om ondertiteling toe te voegen. 

Toen het bedrijf daar kritiek over kreeg, bleek dat er bij Twitter geen team is dat zich specialiseert in de toegankelijkheid van het platform. Medewerkers moeten in hun vrije tijd daar mee aan de slag. Bovenop hun normale werk voor Twitter dus! Bizar, voor een platform met 330 miljoen gebruikers. 

Toen ik een paar jaar geleden sprak op een symposium voor mensen met een regressieve oogaandoening, over de mogelijkheden van apps en de toegankelijkheidopties van besturingssystemen, werd mij al snel duidelijk hoe dankbaar deze mensen zijn als er aan hen wordt gedacht met nieuwe technologie. Dat gebeurt gewoonweg te weinig. 

The Last of Us II

Deze week ben ik bezig met de nieuwe PlayStation 4-game The Last of Us II. Het is één van de grootste entertainmentproducten van het jaar, over een jonge vrouw die zich door niets en niemand laat stoppen om haar doel te bereiken in een hopeloze postapocalyptische wereld. 

In de game-industrie is veel te doen over het belang van een goede moeilijkheidsgraad. Games die draaien om de uitdaging mogen van veel gamers absoluut geen makkelijkere optie krijgen, want dan zou de kracht van de game verloren gaan. Alsof het feit dat iemand anders de game op een andere manier speelt af doet aan jouw ervaring. Ontwikkelaar Naughty Dog laat nu zien hoe het moet. 

Je kunt in The Last of Us II werkelijk alles aanpassen om de game toegankelijk voor jou te maken. Niet alleen met een moeilijkheidsgraad voor hen die gewoon het verhaal willen volgen, maar met zoveel opties dat het de game voor bijna iedereen toegankelijk maakt. Of je nou blind of doof bent, met één hand gamet of dat je hersenen dingen op een ander tempo verwerken. Check deze video van de blinde gamer Steve Saylor eens om te zien wat het betekent als een bedrijf het eens goed doet. Niet als een latere update, maar direct vanaf het begin.

Meer columns

Elke zaterdag lees je op Android Planet een nieuwe column. Check ook onze vorige edities.

Draag ook bij aan dit artikel

Deel je kennis of stel een vraag. Dat kan anoniem of met een Disqus account.