HTC One Max Review: groot, groter, grootst
Gijs Ettes

Groot, groter, grootst moet HTC gedacht hebben. Met de HTC One Max heeft de telefoonmaker zijn grootste en zwaarste smartphone tot nu toe gemaakt. Het toestel komt qua design overeen met de HTC One, het vlaggenschip dat eerder dit jaar verscheen, maar is een flinke slag groter. De afgelopen weken hebben we het toestel uitgebreid aan de tand gevoeld en gekeken welke voor- en nadelen (de omvang van) de One Max heeft. Zijn dit soort afmetingen wenselijk, of ben je toch beter af met een kleinere telefoon?

Design: mooi, maar minder premium

Als gezegd is het design van de HTC One Max – althans op het eerste gezicht – identiek aan zijn kleine broertje. Het toestel komt qua uiterlijk overeen, maar heeft geen unibody-behuizing van aluminium meer en bestaat juist voornamelijk uit plastic. Daardoor voelt het toestel, ondanks zijn fikse adviesprijs, toch iets minder degelijk. In tegenstelling tot de One is de achterklep (met een schuifje aan de zijkant) te verwijderen om zo toegang te krijgen tot de ingangen voor de micro-simkaart en micro-sd-kaart. Vreemd genoeg is de accu niet te verwijderen, omdat HTC denkt dat dit ten koste kan gaan van de stabiliteit van de telefoon.

HTC One Max review achterklep

De voorzijde van de HTC One Max wordt gedomineerd door het grote 5,9 inch-scherm en twee speakers aan de boven- en onderkant van het display. Die produceren uitstekend geluid en het volume kan behoorlijk worden opgeschroefd. De powerknop en volumetoetsen zijn aan de rechter zijkant te vinden, waar je ze nog net met je duim kunt bereiken. Bij de HTC One bevindt de powerknop zich aan de bovenkant van het toestel; iets wat bij de grotere One Max natuurlijk niet wenselijk is. Aan de bovenkant vinden we nu alleen een ingang voor de koptelefoon en een infraroodzender die, in combinatie met de Sense TV-app, kan worden gebruikt om je televisie te bedienen.

Vingerafdrukscanner: lastig te bereiken

De achterzijde van het toestel is voorzien van de 4-megapixel-ultrapixelcamera met led-flitser en de vingerafdrukscanner van de HTC One Max. Dit is de meest onderscheidende feature van het toestel en kan gebruikt worden als extra beveiligingslaag of snelle optie voor het starten van de camera of specifieke apps. In tegenstelling tot de vingerafdrukscanner op de iPhone 5S moet je hier een veegbeweging met je vinger maken om bijvoorbeeld het toestel te ontgrendelen.

Dat klinkt in theorie handig en veilig, maar omdat de scanner aan de achterzijde van het toestel zit, is het nog best lastig deze te bereiken als je de One Max met één hand vast hebt. Ook wordt onze vingerafdruk de ene keer wel en de andere keer niet geregistreerd. Wij kozen er dan ook snel weer voor om de functie volledig uit te schakelen, temeer omdat deze alleen werkt vanuit het vergrendelscherm en qua functionaliteit behoorlijk beperkt is.

HTC One Max review scanner

Prachtig scherm, goede specificaties

Het grote 5,9 inch-scherm is het eerste dat in het oog springt wanneer je de HTC One Max ziet. En ook na langdurig gebruik kunnen we vaststellen dat het display niet tegenvalt. Allereerst is het met 1920 bij 1080 lekker scherp en ideaal voor surfen over het web, het bekijken van video`s en het spelen van games. Het contrast en de helderheid zijn uitstekend, net als de kijkhoeken; als je het toestel in een hoek houdt, is er geen sprake van vertekening. De combinatie van het goede scherm en de krachtige speakers maakt de One Max dan ook een entertainment-toestel bij uitstek.

Onderhuids is de One Max voorzien van dezelfde hardware als de HTC One. De telefoon wordt aangedreven door een 1,7GHz-quadcore-processor (Snapdragon 600) en 2GB aan werkgeheugen – niet bepaald het nieuwste van het nieuwste. Concurrent Samsung heeft met de Galaxy Note 3 een vergelijkbaar toestel op de markt gebracht die beschikt over betere hardware (Snapdragon 800-cpu, 3GB werkgeheugen) en zelfs iets goedkoper is. Niettemin is de One Max, zeker met de recente Android 4.3-update, vliegensvlug en tijdens het navigeren door menu’s en de browser hapert het toestel nergens. In het dagelijkse gebruik zul je niet gauw merken dat het HTC-toestel mindere specificaties heeft dan Samsungs vlaggenschip.

HTC One Max review design

Tijdens het spelen van games zijn echter wel vertragingen merkbaar. Populaire games als Angry Birds GO en Candy Crush werken vlekkeloos, maar met een game als Asphalt 8 heeft de One Max duidelijk moeite. Op sommige punten hapert het spel zo erg, dat het onspeelbaar wordt. Het afspelen van video`s in 1080p verloopt wel probleemloos en is dankzij het grote display een genot. We twijfelen echter of de hardware van de One Max wel zo future-proof is met 2014 en octacore-smartphones voor de deur.

Software: gelikt en beter dan ooit

De HTC One Max kent net als de HTC One een gelikte interface die, mede dankzij het grote scherm fijn in gebruik is. Onlangs is de Android 4.3-update met Sense 5.5 voor het toestel uitgerold die alle verbeteringen van de laatste Jelly Bean-versie doorvoert en het mogelijk maakt om eigen nieuwsbronnen en rss-feeds toe te voegen aan het sociale startscherm BlinkFeed. Daarnaast kun je content offline lezen en is BlinkFeed na de update ook uit te schakelen. En dat is wel zo fijn, want eerlijk gezegd zijn we niet te spreken over de warrige manier waarom dynamische content aan de gebruiker wordt getoond.

Ons uitgebreide oordeel over de interface en HTC`s Sense-skin, lees je in de HTC One review.

Camera: hetzelfde, maar zonder beeldstabilisatie

De HTC One Max maakt gebruik van dezelfde sensor als de HTC One. De camera schiet foto’s met 4,3 megapixel, wat karig lijkt, maar omdat de individuele pixels groter zijn, vangen deze meer licht, waardoor foto’s minder ruis bevatten. In de praktijk is dit inderdaad het geval en wanneer je foto’s bij weinig licht schiet, is het uiteindelijke resultaat beduidend beter.

Toch heeft de keuze van HTC zijn beperkingen: over het algemeen valt de kwaliteit van foto’s tegen als je deze vergelijkt met de concurrentie. Je kunt door door de beperking van 4,3 megapixels immers nauwelijks nog inzoomen; iets dat bij de 21-megapixel-camera van de goedkopere Sony Xperia Z1 wél kan. Daarnaast is de optische beeldstabilisatie die we bij de HTC One zagen, verdwenen. Een vreemde ontwerpkeuze, aangezien de Max toch beduidend duurder is dan zijn kleinere broertje.

HTC One Max camera

Batterijduur: lange adem

Ondanks het grote scherm is het met de accuduur van de HTC One Max prima gesteld. Het toestel beschikt over een flinke 3300 mAh-accu (de HTC One had een accu met 2300 mAh), die behoorlijk lang meegaat, vooral als je gebruikmaakt van de speciale Power Save-functie. Deze verlaagt de processorkracht en schermhelderheid en beperkt het leegslurpen door mobiele dataverbindingen. Bij zwaar gebruik, met regelmatig browsen, gamen en navigeren hoeft de One Max pas na anderhalve dag weer aan de lader. Doe je het rustiger aan, dan is twee dagen gemakkelijk haalbaar. De Samsung Galaxy Note 3 scoort op dit gebied goed, maar de One Max doet het nóg beter.

Conclusie HTC One Max review

De HTC One Max is dan ook een smartphone met duidelijke voor- en nadelen. Enerzijds is het toestel voorzien van een prachtig en groot scherm, goede speakers en een prima accuduur en anderzijds vallen de prestaties en onderscheidende features van het toestel tegen. Het design voelt bijvoorbeeld een stuk minder degelijk aan omdat HTC heeft gekozen voor meer plastic en een achterklep die is te verwijderen. Daarnaast is de vingerafdrukscanner in het dagelijkse gebruik onhandig, door de plaatsing aan de achterzijde en de beperkte functionaliteit. De specificaties en prestaties zijn prima, totdat je de One Max vergelijkt met de aanzienlijk snellere en goedkopere Samsung Galaxy Note 3. Laatstgenoemde ligt daarnaast fijner in de hand door het iets compactere en lichtere ontwerp. We kunnen de One Max alleen aanbevelen wanneer HTC de prijs van het toestel aanzienlijk verlaagt.

Draag ook bij aan dit artikel

Deel je kennis of stel een vraag. Dat kan anoniem of met een Disqus account.