Reviewscore

7.0
HTC Hero overzicht

De HTC Hero lijkt in veel opzichten op de eerder uitgebrachte HTC Magic, maar met een betere camera, een compleet vernieuwde gebruikersinterface en een strakker uiterlijk. Is het de eerste serieuze concurrent voor de iPhone? In deze HTC Hero review zullen we kijken of dit toestel dé doorbraak voor Android gaat worden – maar dan wel in een variant die HTC helemaal naar eigen smaak heeft aangepast, zowel wat de hardware als wat de software betreft.

HTC Hero in foto`s

Meer dan 50 foto`s van de HTC Hero vind je in onze  Flickr-fotoset: HTC Hero, waarvan je hieronder een voorproefje ziet.

Interface en software

Voor een gewone gebruiker die jarenlang met een Nokia of Windows Mobile heeft gewerkt, is Android toch even wennen. Niet dat je technisch ingesteld moet zijn of verstand van Linux of de commandoregel moet hebben, maar het vergt altijd wat moeite om je weg te vinden in een nieuw besturingssysteem.

De Android-versie die op de G1 werd meegeleverd wekte in veel opzichten de indruk dat het nog maar om een betaversie ging. Niet alles werkte zoals verwacht, er was nog geen Android Market met betaalde apps en de applicaties die wel beschikbaar waren, waren vooral gericht op mensen die van tweaken en experimenteren houden. Met Android 1.5 is dat sterk verbeterd: niet alleen het besturingssysteem is volwassener geworden, maar ook de `Android-economie` erom heen. Bekende ontwikkelaars en toestelmakers hebben zich op Android gestort, waardoor het aanbod groter is en gebruikers meer vertrouwen hebben gekregen dat Android een succes wordt.

Toch zijn er zaken die nog beter kunnen en één ervan is nieuwe gebruikers het gevoel geven, dat ze zich thuis voelen en de weg zullen vinden op hun nieuwe telefoon. HTC heeft daarom veel moeite gestoken in het gebruikersvriendelijk maken van de interface. Eerder deden ze dat al met TouchFLO 3D op Windows Mobile-toestellen, waardoor het inmiddels wat verouderd uitziende Windows Mobile een flinke opknapbeurt kreeg. Bij HTC Sense zijn de zaken wat grondiger aangepakt: hier is het niet een mooie schil die de lelijkheid van het onderliggende besturingssysteem moet verhullen, maar een filosofie om de telefoon makkelijker te bedienen en gebruikers meer mogelijkheden te geven de telefoon naar eigen wens in te richten (te personaliseren).

Meer dan 40 foto`s van HTC Sense en de gebruikersinterface op de HTC Hero vind je in onze  Flickr-fotoset: HTC Hero screenshots, waarvan je hieronder een voorproefje ziet.

Omdat Android er op alle toestellen van alle fabrikanten zo`n hetzelfde uitziet, is HTC Sense een mooie kans voor HTC om zich hiermee te onderscheiden van de concurrentie. Van de andere kant kun je echter ook zeggen: welke concurrentie? Want behalve een toestel van Samsung (de Galaxy, nog niet in Nederland gelanceerd) zijn er nog geen grote namen die HTC concreet een voet dwars kunnen zetten op de Europese markt. Juist daarom is het een bijzondere prestatie wat HTC met Android heeft gedaan: het zorgt ervoor dat Android er visueel aantrekkelijker uitziet en dat het veel meer nuttige functies bevat, in hapklare brokken (widgets) die je als gebruiker meteen kunt toepassen. Een aparte applicatie voor Facebook of Flickr hoef je niet te installeren; die functionaliteit zit er al standaard in. Bij het opstarten van het toestel zie je al meteen het verschil: onderaan het startscherm zie je een grote boogvormige knop met grote letters `telefoon`. Links daarvan zit een pijlknopje om het scherm met alle applicaties te openen (vergelijkbaar metStart > Programma`s  in Windows Mobile) en rechts zie je een plusknop om nieuwe widgets, snelkoppelingen en andere handigheden toe te voegen.

Eén van de minder voor de hand liggende zaken in de Sense-interface, is hoe je de telefoon ontgrendelt. Er is een metaalachtige boog zichtbaar die je eerst moet aantikken, waarna je een vingerveeg omlaag maakt. Op de aan/uitknop en vervolgens de menuknop drukken werkt overigens ook.

Widgets

Voorheen vond je in Android maar een paar widgets: een klok, een fotolijstje en een Google-zoekfunctie bijvoorbeeld. Dat lijstje is nog steeds aanwezig in Android, maar steekt wat mager af bij het aanbod dat HTC heeft meegeleverd.

Er zijn 15 informatiewidgets in meerdere stijlen en nog eens 5 schakelknoppen voor bijvoorbeeld Wi-Fi en Bluetooth. Een aparte applicatie als Useful Switchers wordt daardoor voor veel gebruikers overbodig. Wil je in Android de Wi-Fi-functie aanzetten, dan moet je daarvoor naar de instellingen en voor je het weet ben je vijf schermtikken verder. In HTC Sense bevindt de Wi-Fi-schakelaar zich meteen rechts van het hoofdscherm: een vingerveeg en één tap op het scherm is voldoende. Er zijn widgets voor agenda-afspraken, contactpersonen, Footprints (daarover later meer), Twitter, SMS-berichten, weerbericht en dergelijke.

Het startscherm bestaat niet langer uit drie schermen, maar uit zeven stuks die je kunt langsbladeren door met je vinger over het scherm te slepen. Onderaan het scherm geeft een balkje op een boogvormige lijn aan op welk homescreen je je bevindt. De boogvormige knop voor telefoonfuncties en shortcuts naar programma`s en items toevoegen blijft ook steeds zichtbaar, ongeacht op welk scherm je bent. Eén van de homescreens toont een grote e-mailwidget, waarbij het laatst binnengekomen e-mailbericht op een soort `velletje papier` wordt getoond. Door een op- en neergaande beweging over het scherm te maken blader je door naar het volgende of vorige e-mailbericht. Het bladeren door de e-mailberichten gaat gepaard met een mooie animatie. Vanuit deze widget spring je meteen naar de applicatie Mail als je een bericht wilt beantwoorden of doorsturen.

Bij vrijwel elke widget kun je kiezen voor een grote of een kleine variant. Gebruik je zelden SMS-berichten, dan kun je deze schermvullende widget vervangen door bijvoorbeeld een grotere weerwidget of een muziekwidget. Elke widget is gekoppeld aan een applicatie met meer functionaliteit. Zo kun je met de muziek-widget wel het afspelen van de muziek regelen, maar wil je een afspeellijst aanmaken, dan moet je daarvoor in de muziekapplicatie zijn. Hetzelfde geldt voor de Twitter-widget: je kunt wel kijken welke berichten er zijn, maar wil je zelf iets schrijven dan opent de meegeleverde Twitter-applicatie Peep. De e-mailwidget heeft geen ondersteuning voor HTML-weergave, dus wil je een e-mail in de originele opmaak zien, dan zul je alsnog naar de applicatie Mail moeten gaan.

Hou er verder rekening mee dat het volproppen van je startscherm met allerlei widgets de performance nogal beïnvloedt. Het is daarom slimmer om widgets die informatie van internet moeten halen, zoals de aandelen- en weerwidgets, niet op je hoofdstartscherm te zetten (waarbij ze steeds moeten laden zodra je de telefoon wilt gebruiken), maar op één van de homescreens aan de zijkant.

Scenes

Zelfs met zeven homescreens zul je merken dat de ruimte snel is gevuld. Als oplossing daarvoor heeft HTC bedacht dat er Scenes op de HTC Hero aanwezig moeten zijn, die zijn afgestemd op het moment van de dag: ben je aan het werk, dan schakel je de zakelijke Scene aan (met bijv. aandelen, tijdklokken voor tijdzones) en ga je op vakantie dan schakel je over naar de vakantie-Scene (met bijv. Footprints en foto`s). Er zijn zes Scenes aanwezig (HTC, sociaal, werk, spel, reis en schone lei), elk met een eigen achtergrondafbeelding en een eigen widgetindeling. De achtergrondafbeelding kun je natuurlijk aanpassen en je kunt ook een onbeperkt aantal Custom Scenes aanmaken; keuze genoeg.

Scenes is één van de functies waarvan je zeker weet dat het door HTC is gemaakt. Bij andere functies is dat lang niet altijd duidelijk. De standaardfuncties van Android en de extra`s die HTC eraan heeft toegevoegd vloeien naadloos in elkaar over en dat kan als een groot compliment worden opgevat. HTC heeft Android visueel aantrekkelijker gemaakt en tegelijk ervoor gezorgd dat al die aanpassingen en aanvullingen heel natuurlijk overkomen. Wanneer je teruggaat naar de normale versie van Android op een ouder toestel merk je pas, hoe je aan de nieuwe mogelijkheden gehecht bent geraakt. Eén verbetering waar Google zeker iets van kan leren, is dat alle aanpassingen die HTC heeft gedaan er redelijk consistent uitzien. Bij Android zelf ontbreekt die consistentie wel eens; elke applicatie lijkt door een ander team te zijn ontwikkeld, dat eigen keuzes heeft gemaakt.

Contactpersonen en sociale netwerkfuncties

Eén van de drie pilaren van HTC Sense is dat contactpersonen centraal staan. Je hoeft niet meer vier verschillende applicaties te openen om te zien welke conversaties je via Facebook, e-mail en SMS met een bepaalde persoon hebt gehad. Alles is overzichtelijk bijeen gebracht in één interface, inclusief belhistorie. Dat gaat een stuk verder dan het adresboek op eerdere Android-toestellen; je kunt bijvoorbeeld ook meteen zien of vrienden nog nieuwe fotos` op Flickr hebben toegevoegd. De gegevens van Facebook worden gebruikt om bijvoorbeeld een profielfoto en de verjaardag binnen te halen. Eerlijk gezegd heeft HTC daarbij wel gekeken naar de manier waarop Palm dit in webOS heeft toegepast: ook daar krijg je in één oogopslag toegang tot alle communicatie met een bepaalde persoon.

De berichtenwidgets in HTC Sense, waarbij je een gelezen bericht naar boven kunt `wegschuiven` lijkt sterk op wat je in Palm`s nieuwe webOS ziet (de vraag is natuurlijk: welk bedrijf kwam eerder met het idee?).

De contactapplicatie Contacten ziet er totaal anders uit dan je gewend bent: onderaan het scherm is een balk waar je met je vinger overheen kunt bewegen. Van de volledige contactenlijst blader je moeiteloos naar favorieten, groepen, updates en gebeurtenissen en oproepen. Updates bevat niet alleen nieuwe gebeurtenissen van Facebook, maar bijvoorbeeld ook verjaardagen van je contacpersonen. Is de contactenlijst niet automatisch gevuld bij het synchroniseren, dan kun je contacten van Google, Exchange ActiveSync of de telefoon zelf (of beter gezegd: de simkaart) importeren. Het is jammer dat de sociale netwerkfuncties min of meer ophouden bij Facebook en Flickr. Verder is het zo, dat je niet alle gegevens hiervan automatisch in beeld krijgt, maar dat je zelf de contactpersoon handmatig moet koppelen met Flickr en Facebook. Dat kan een hoop werk zijn als je veel vrienden hebt. Een ander minpunt is dat Twitter niet op dezelfde manier wordt ondersteund: je kunt bij een contactpersoon niet de Twitter-naam invullen om ook van deze site de updates in één oogopslag te zien. Op dit moment zie je alleen statusupdates, een contactfoto en de verjaardag van Facebook en eventueel nieuwe foto`s die op Flickr en/of Facebook zijn gepubliceerd. Het is te hopen dat dit nog verder wordt uitgebreid, ook met lokale diensten zoals Hyves.

Daarmee snijden we meteen een lastig punt aan: veel mensen zouden de widgets en de applicaties van HTC graag willen aanpassen, maar er zijn geen mogelijkheden om dat te doen. HTC verwijst naar de Google SDK als je niet tevreden bent met de huidige functionaliteit, onder het mom: “Maak zelf maar iets“. Toch merk je vooral bij de contactapplicatie dat er al snel behoefte is aan tweaks. Met een losse applicatie is al die missende functionaliteit wel te realiseren, maar het betekent dat je opnieuw een losse applicatie hebt en niet de integratie die HTC Sense zo mooi laat zien. Andere gewenste aanvullingen zijn bijvoorbeeld chatberichten uit MSN/Live, Skype of Google Talk.

HTC Sync

Android is zo ontworpen, dat je geen desktopsoftware nodig hebt. E-mail, contactgegevens en afspraken synchroniseer je draadloos met Google-diensten zoals Google Agenda en Gmail. Maar niet iedereen vindt dat handig. Vandaar dat HTC speciale synchronisatiesoftware meelevert op het geheugenkaartje: HTC Sync. Het start automatisch wanneer je de Hero aansluit op de computer, maar het is helaas alleen geschikt voor Windows en de mogelijkheden zijn ook wat beperkt. Je kunt met HTC Sync alleen contactgegevens uit Microsoft Outlook, Outlook Express of Windows Adresboek synchroniseren. Voor afspraken moet je nog steeds een andere oplossing zoeken, bijvoorbeeld draadloos via ActiveSync. E-mail is niet zo`n probleem, omdat je die toch meestal draadloos ophaalt. BIj het aansluiten van de Hero op een pc kun je in plaats van HTC Sync ook ervoor kiezen om het geheugenkaartje te `mounten`, zodat je deze als extern geheugen kunt beheren. Dit bleek tijdens de test probleemloos te werken.

Eigen HTC-applicaties

Footprints  – HTC Footprints is een eigen applicatie van HTC, bedoeld om een soort reisverslag of dagboek te maken. Aan de hand van foto`s, voorzien van geotag-informatie, kun je vastleggen wat je zoal hebt meegemaakt: restaurants waar je hebt gegeten, hotels waar je hebt geslapen, bezienswaardigheden tijdens een weekendje weg of zelfs een compleet reisverslag. Je kunt aan de foto`s een notitie, website, voicememo, waardering of telefoonnummer koppelen. Onderin het scherm zijn icoontjes zichtbaar voor Favorieten, WInkelen, Dineren en Vrije tijd.

Door je vinger over de iconenbalk te slepen zie je in één oogopslag de inhoud van de verschillende `tabbladen`. Je kunt footprints weergeven op de kaart, sorteren, importeren en exporteren.

Peep  – Peep is een Twitter-applicatie die mooi past bij HTC`s keuze om communicatie met contactpersonen wat centraler te plaatsen. Peep is een aardige applicatie die er goed uitziet, maar lang niet zoveel opties bevat als bijvoorbeeld Twidroid. Je kunt elke 5, 15 of 30 minuten checken of er nieuwe berichten zijn met intervallen oplopend tot eenmaal per dag. Je kunt foto`s uploaden naar Twitpic of Twitgoo en URL`s verkorten via vier verschillende diensten (daar troffen we ook een klein vertaalfoutje in de Nederlandse interface aan: in plaats van `Url-inkorthost` staat er bovenaan dit scherm `Fotohost`). Overigens kun je zelf ook makkelijk fouten maken, als je nog niet goed met de woordsuggesties hebt leren omgaan, zoals je in onderstaande screenshot ziet.

Je kunt kiezen hoe je gewaarschuwd wilt worden als er een nieuw Twitter-bericht binnenkomt: een knipperende led, trilling, geluidje of een toon.

Voor de doorsnee Twitteraar zijn er genoeg opties, maar de bediening is niet altijd intuïtief: zo blijkt niet meteen hoe je op een tweet van iemand anders kunt reageren. Na wat experimenteren blijkt dat je enkele seconden op de tweet moet drukken om een pop-upscherm zichtbaar te maken. Een ander minpuntje: je kunt niet in landscape-weergave je tekst intypen waardoor je aan een klein

Net als bij de meeste andere Twitter-applicaties verschijnt er een klein icoontje in de notificatiebalk (een vogeltje), waaraan je kunt zien dat er nieuwe berichten zijn. Foto`s uploaden verliep uitstekend, waarbij je zoals gebruikelijk kunt kiezen of je een foto uit het album wilt gebruiken of een nieuwe foto wilt maken. Met de locatieknop voeg je meteen je huidige positie toe, zodat anderen kunnen zien waar je de foto hebt gemaakt.

Teeter  – HTC levert nog twee andere applicaties mee: Peep en Teeter. Over Teeter kunnen we kort zijn: het is een labyrinth-spelletje waarbij je een kogel over een speelbord met gaten moet rollen. Valt de kogel in één van de gaten, dan moet je opnieuw beginnen. Teeter laat mooi zien hoe gevoelig de bewegingssensor (accelerometer) in de HTC Hero is.

Mail

Het is als gebruiker lastig te onderscheiden welke applicaties nu eigenlijk door Google zijn gemaakt en welke door HTC zelf (of door HTC zijn ingekocht bij derden). Mail is een voorbeeld daarvan: het ziet eruit als een standaard e-mailprogramma, totdat je bedenkt dat Google zelf alleen maar de applicatie Gmail meelevert op eerdere toestellen. Gmail is ook op de HTC Hero aanwezig, maar daarnaast krijg je er nog een extra applicatie Mail bij, die zowel POP3, IMAP4 en Microsoft Exchange aankan.

Wij testten de applicatie met een Hosted Exchange-account en zagen binnen een paar minuten (de server- en domeinnamen vergden wat uitzoekwerk) de e-mailberichten binnenstromen. Je adressen en afspraken worden bij het synchroniseren met Exchange ook meteen opgehaald en in de applicaties Agenda en Contacten geplaatst, zodat je daar geen omkijken naar hebt. Alledrie applicaties synchroniseren automatisch met Exchange met een zelfgekozen downloadfrequentie: meteen via push of met een interval van 5, 10, 15 minuten enzovoort. De e-mailapplicatie kan HTML-weergave aan en toont de bijlagen met behulp van een paperclip-icoontje. Besluit je de bijlagen te downloaden, dan kun je deze meteen openen of opslaan op SD-kaart. Gaat het om een foto, dan zal de fotoviewer het bestand openen. Is het een Office-document, dan komt de gratis meegeleverde applicatie QuickOffice in actie (daarover later meer). Voor PDF-bestanden is er een PDF-viewer, die je ook kunt gebruiken om PDF-bestanden op je geheugenkaartje in te lezen.

Toetsenbord

HTC levert in HTC Sense een eigen schermtoetsenbordje mee, die afwijkt van het virtuele toetsenbord dat we in Android 1.5 kregen voorgeschoteld. Typen van tekst valt op de smalle toetsjes niet mee en dat blijkt nog iets duidelijker bij de Twitter-applicatie Peep: die ondersteunt alleen portretweergave en geen landschap, zoals sommige andere apps. Het tikken van de 140 tekens gaat daardoor wat moeizaam. Hier was een landschapsweergave echt op z`n plaats geweest. Tijdens het typen krijg je woordsuggesties in beeld, die helpen om sneller woorden in te tikken. Heb je een paar letters van een woord ingevuld en verschijnt de juiste woordsuggestie in beeld (er verschijnen steeds 3 suggesties), dan hoef je niet verder te gaan met tikken, maar tik je simpelweg op het gewenste woord. Mogelijk fout gespelde woorden verschijnen in een rood kader. Wil je het woord toevoegen aan de woordenlijst, dan doe je dat door erop te tikken. Bij het tikken van een sms-bericht heb je wel de mogelijkheid om in landschapsweergave te tikken. Het toetsenbordje is daarbij wat breder, waardoor de toetsen iets verder uit elkaar zitten en je een hogere typsnelheid haalt.

Toch is het toetsenbord van Android, ook met deze HTC-makeover, nog niet te vergelijken met het toetsenbord van de iPhone. Met een extra trucje kun je cijfers en symbolen intikken, namelijk door tap-and-hold op een toets te doen. Tap-and-hold is ook de werkwijze om een stuk tekst te kopiëren of te knippen. Soms verschijnt de dialoog voor het knippen en plakken ongewenst in beeld, wanneer je eigenlijk alleen maar de cursor wilde positioneren in een zin, om een typfout te verbeteren. Hoe handiger je wordt, hoe minder vaak dat gebeurt. Typen op een touchscreen-toetsenbord vergt nu eenmaal wat gewenning.

Office-documenten: QuickOffice

HTC levert op de HTC Hero twee dingen mee die handig zijn voor zakelijke gebruikers: Exchange-ondersteuning en de mogelijkheid om Office-documenten te lezen. Wat het laatste betreft: daarvoor is QuickOffice aanwezig, een gerenommeerd kantoorpakket dat al eerder op andere mobiele platformen is verschenen en sinds een paar maanden ook voor Android beschikbaar is. Helaas kun je geen nieuwe documenten aanmaken. Het enige wat je in feite kunt doen, is het openen van een Office-document vanaf het geheugenkaartje. Handig dat het is meegeleverd, maar wat de HTC Hero nog steeds ontbeert (net als voorgaande Android-toestellen) is een goede tekstverwerker of notitie-applicatie. Je bent net als voorheen aangewezen op alternatieven van derden, zoals GDocs.

De meegeleverde versie van QuickOffice is 1.1.315 HTC, een speciaal voor HTC gemaakte uitvoering waarbij je wel kunt in- en uitzoomen op bijvoorbeeld een Excel-sheet of formules kunt bekijken, maar niet zelf bewerkingen kunt doen.

Google Maps

De HTC Hero ondersteunt multi-touch, waardoor je zou verwachten dat het bladeren door Google Maps een stuk makkelijker is geworden. Dat blijkt niet het geval: je kunt niet inzoomen of uitzoomen op de kaart met je vingers, maar moet nog steeds de zoomknoppen gebruiken. Bij de eerste keer opstarten krijg je een pop-upvenster met de nieuwe functies te zien, te weten: Google Latitude (positie van vrienden op de kaart bekijken), routebeschrijvingen voor wandelroutes en openbaar vervoer (helaas, aan het laatste heb je nog niet zoveel) en recensies/detailinformatie van bedrijven. De recensies hebben we niet kunnen vinden, maar wel de gedetailleerde informatie als je bijvoorbeeld een pizzeria in de buurt zoekt: je ziet de locatie op de kaart, kunt een routebeschrijving opvragen, meteen bellen, in streetview kijken hoe het gebouw eruit ziet of het bedrijf toevoegen aan je favorieten. Streetview werkte in Amsterdam goed, maar is in een groot deel van Nederland nog niet beschikbaar. Hetzelfde geldt voor openbaar vervoerinformatie. Het plannen van wandelroutes werkt echter wél goed. Net als voorheen is Google Maps eigenlijk niet te gebruiken om te navigeren tijdens het autorijden: je kunt wel je huidige positie en je bestemming op de kaart zien, met aanwijzingen wanneer je moet afslaan, maar je zult een passagier in de auto moeten hebben die op het juiste moment de gesproken aanwijzingen geeft. Helaas schiet het nog niet erg op met navigatiesoftware voor Android. ALK is de enige grote navigatiefabrikant die passende software (met de naam CoPilot) heeft afgeleverd; de overige fabrikanten wachten af of vinden Android als platform nog niet interessant.

Multimedia

Het kopiëren van muziek en films naar je toestel gaat het gemakkelijkst als je gebruikmaakt van de meegeleverde usb-kabel. De microSD-kaart verschijnt dan alsof je een geheugenkaartlezer hebt ingeplugd, waarna je de audio- en videobestanden gewoon naar het kaartje sleept in de juiste mappen. Muziek beluisteren doe je met de standaard aanwezige applicatie Muziek. Je kunt afspeellijsten maken, nummers van een artiest of een bepaald album afspelen. De speaker voor het afspelen van muziek is van de gebruikelijke kwaliteit maar het mooie is dat je nu ook een gewone headset kunt inpluggen via de 3,5 mm aansluiting aan de bovenzijde. Je krijgt bij het toestel een niet zo spannend uitziende headset, maar die hoef je natuurlijk niet te gebruiken. De echte audioliefhebber heeft wel iets beters in de kast liggen. Je kunt de muzieknummers ook als ringtone gebruiken of muziek op de achtergrond laten spelen terwijl je andere applicaties gebruikt.

Muziek in mp3-formaat afspelen gaat prima, waarbij ook de albumhoezen worden getoond. Voor het afspelen van video zullen beginnende gebruikers welicht in verwarring raken: er is een muziekapplicatie (Muziek) maar op het eerste gezicht geen soortgelijke videoapplicatie. Het blijkt dat je hiervoor in de applicatie Album moet zijn, waar je normaalgesproken naartoe gaat om door je fotoalbums te bladeren. Vier videoformaten worden ondersteund: H.263, H.264, MPEG-4 en WMV (Windows Media Video) 9. Voor gebruikers die niet zo technisch onderlegd zijn, zal dit vragen oproepen: “Worden mijn .avi-bestanden of mijn XviD-video`s ook ondersteund?“ Gewoon proberen kan geen kwaad, maar het was handiger geweest als Google (of HTC) eens een desktopapplicatie ontwikkeld waarmee je je audio- en videobestanden kunt beheren en die tegelijk zorgt voor het converteren van de video`s naar het juiste (voor mobiel geoptimaliseerde) formaat.

Browser

De browser van de HTC Hero heeft voor het eerst ondersteuning voor multi-touch en pinch gekregen. Pinchen is een vingerbeweging die iPhone-gebruikers al kennen: door twee vingers op het scherm uit elkaar te bewegen zoom je in op een webpagina. Beweeg je de vingers weer naar elkaar toe, dan zoom je uit. Het werkt eigenlijk net zoals op de iPhone. Wat niet werkt, is het dubbeltikken op een kolom om erop in te zoomen. In plaats daarvan zul je door pinchen en verschuiven moeten zorgen dat een kolom schermvullend in beeld verschijnt. Wat nog steeds een probleem bij de Android-browser is, is dat je nog via het menu moet terugbladeren als je een pagina terug wilt gaan. Bladeren door een pagina gaat het snelst via de trackbal, waarbij linkjes op de pagina automatisch worden geselecteerd en voorzien van een groen kader. Met de Hero in één hand kun je op deze manier van de ene naar de andere webpagina bladeren.

Flash wordt ook ondersteund: als je de website YouTube.com opent en een filmpje probeert af te spelen, zal de HTC Flash Player beeldvullend verschijnen om de video af te spelen. Dat blijkt echter niet op alle Flash-rijke websites te werken. De concurrerende videosite Vimeo.com is bijvoorbeeld niet geschikt: er verschijnt een foutmelding dat Flash Player 10 nodig is, met een linkje naar de Adobe-website waar je geen stap verder mee komt. De meeste Flash-sites blijken echter wel gewoon te werken; slechts bij uitzondering krijg je een waarschuwing dat je je Flash-player moet upgraden. Maar aan dat advies kun je geen gehoor geven, want Adobe brengt pas dit najaar nieuwe Flash-software uit voor mobiele platformen waarmee het probleem met Video wellicht ook is opgelost. Wat YouTube betreft: daarvoor kun je natuurlijk ook gewoon de standaard aanwezige YouTube-applicatie gebruiken.

In plaats van een gewone snelkoppeling op het startscherm naar je favoriete website kun je ook gebruikmaken van de kleurrijke bladwijzer-widget die HTC meelevert. Vanaf het startscherm blader je twee pagina`s naar rechts om favoriete websites als Google, eBay, Facebook, MySpace, CNN en BBC te starten. Als gebruiker kun je zelf nog meer bladwijzers toevoegen. De bladwijzers die je in de bladwijzer-widget ziet zijn dezelfde als die in de browser zelf, waar je ze kunt sorteren, bewerken en verwijderen.

Hoe snel is de browser? Laten we eens vergelijken met de browser op de G1, eveneens voorzien van Android 1.5 maar op een toestel met een iets tragere processor. Daarnaast vergelijken we met de iPhone 3GS. Alledrie toestellen zijn op hetzelfde Wi-Fi-netwerk aangemeld en op alledrie toestellen is 3G uitgeschakeld.

Hieronder zie je de opstarttijden voor de Hero / G1 / iPhone

  • Opstarten blanco browserpagina via shortcut op desktop: 1,0 / 1,0 / 2,5 seconden
  • Opstarten google.com: 2,5 / 2,0 / 2,5 seconde
  • Opstarten myspace.com: 3,5 / 3,0 / 4,5 seconde
  • Opstarten eBay.com: 7,5 / 5,0 / 7,5 seconde

Telefoon

Wat is een telefoon zonder telefoonapplicatie? Door de belknop (de meest linkse knop onder het scherm) ingedrukt te houden kom je meteen bij de nummerpad terecht, met daarboven een lijstje met contactpersonen. Met een T9-achtige functie kun je `naambellen`: vul de eerste paar letters van de voor- of achternaam (of de initiatlen) in en het contactenlijstje bovenin het scherm filtert meteen de passende namen eruit. Je kunt ook de nummerpad wegklappen om door de contactenlijst zelf te bladeren. Natuurlijk zijn belgeschiedenis, favorieten en een snelkeuzelijstje voorhanden. Achter de grote knop aan de linker zijkant van het toestel blijken de volumeknoppen schuil te gaan. Tijdens het bellen en ook tijdens het afspelen van muziek kun je hiermee het geluidsvolume aanpassen. De belkwaliteit is niet beter of slechter dan andere toestellen; we horen geen kwaliteitsverschil met de G1. Je kunt tijdens het bellen ook een gesprek in de wacht zetten, ruggespraak voeren, een conferentiegesprek starten of de speakerfoon inschakelen – alle gebruikelijke telefoonfuncties die je bij een smartphone verwacht.

Verpakking en eerste indruk

HTC introduceert met de HTC Hero voor de derde keer een Android-toestel. Een compleet nieuwe gebruikersinterface en verbeterde camera kunnen voor de definitieve doorbraak van Android zorgen. De HTC Hero bouwt voort op eerdere Android-ervaringen van HTC. Ook deze keer is het toestel uitgevoerd in matte kunststof, met dezelfde trackball en dezelfde knik aan de onderzijde van het toestel.

In de verpakking vinden we de gebruikelijke accessoires:

  • HTC Hero;
  • USB-kabel;
  • Stroomadapter;
  • 3,5 mm headset met schuimkussentjes;
  • Batterij.

We ontvingen de witte versie van de HTC Hero als reviewexemplaar, waarbij alle accessoires behalve de batterij in het wit zijn uitgevoerd.

Wat de vormgeving betreft lijkt de HTC Hero nog het meest op de G1, maar zonder het uitschuifbare toetsenbordje. Kijken we naar de afmetingen, dan lijkt het toestel meer op een strakker uitgevoerde versie van de HTC Magic. Je zou de Hero dan ook kunnen beschouwen als de beste combinatie van beide toestellen met een aantal verbeteringen: de 3,2 megapixel camera is vervangen door een 5 megapixel camera en de witte uitvoering van het toestel is voorzien van een Teflon-coating, dat beter bestand zou moeten zijn tegen slijtage en vlekken.

Kijk je naar de afmetingen, dan is er niet veel veranderd in vergelijking met eerdere toestellen. Het gewicht is bij de HTC Hero wel weer iets hoger geworden:

  • HTC Hero – 112 x 56,2 x 14,3 mm – 135 gram
  • HTC Dream/G1: 117 x 55 x 16 mm – 159 gram
  • HTC Magic: 113 x 55 x 14 mm – 119 gram
  • HTC Touch Diamond 2: 108 x 53 x 14 mm – 117 gram
  • Apple iPhone: 115 x 62 x 12 mm – 133 gram

HTC levert de Hero in twee kleuren: Absolute White (wit) en Urban Brown (bruin). De bruine kleur is wat ongebruikelijk voor mobiele telefoons, waar zwart en zilver de boventoon voeren. Toen Microsoft een Zune-mediaspeler in een opvallend bruine kleur presenteerde, leidde dat tot een storm van kritiek. HTC heeft gekozen voor een metallic glans, waardoor de bruine kleur opeens veel aantrekkelijker wordt, ook in een zakelijke omgeving.

Technisch gezien is het toestel vrijwel identiek aan de HTC Magic: dezelfde processor, dezelfde hoeveelheid geheugen en bekende smartphone-voorzieningen, zoals GPS, Wi-Fi, Bluetooth en een 3,2 inch scherm. De twee grootste verbeteringen zijn de 5 megapixel camera en de keuze van HTC om voor een 3,5 mm audio-aansluiting te kiezen. Voorheen waren gebruikers aangewezen op een speciale headset met mini-USB-aansluiting. Wat de camera betreft zou de HTC Hero wel eens concurrentie kunnen krijgen van een vrijwel gelijktijdig gelanceerde Galaxy, het eerste Android-toestel van Samsung. Ook dit toestel is voorzien van een 5 megapixel camera, maar heeft een wat minder innovatief uitziende behuizing. De Samsung zal bovendien een ander publiek trekken: meer consumenten en minder zakelijke gebruikers, een segment waarin HTC wat sterker is.

De HTC Hero kreeg bij de lancering opvallend veel aandacht. Dit was hét Android-toestel dat samen met de Palm Pre de aanval op de iPhone kan inzetten. Wat de HTC Hero aantrekkelijk maakt ten opzichte van de twee concurrenten is de openheid van het besturingssysteem, de mogelijkheid om de inrichting van het toestel naar eigen smaak aan te passen. Met 5.000 applicaties in de Android Market loopt Android nog ver achter op Apple`s App Store, maar de variatie is inmiddels zo groot dat dit toestel ook wat uitbreidings- en toepassingsmogelijkheden betreft de iPhone kan evenaren. Het enige wat de HTC Hero nu nog nodig heeft is een even fanatieke  fanbase.

Uiterlijk en design

De witte uitvoering van de HTC Hero is voorzien van een matzilveren metalen rand rondom het scherm. Bovenop vind je de 3,5 mm headset-aansluiting zodat je voor het eerst een gewone headset kunt gebruiken. Je zit niet langer vast aan speciale oordopjes voor de ExtUSB-poort, aan de onderkant van het toestel. ExtUSB is in feite een aangepaste versie van mini-USB, dat HTC voorheen gebruikte voor opladen, synchroniseren én audioweergave.

Aan de linker zijkant is een grote witte knop zichtbaar. Op het eerste gezicht lijkt het op een klepje waarachter het geheugenkaartslot schuil gaat, maar dat blijkt niet het geval: het is een grote volumeknop zonder de bekende opdruk met plus- en minteken. Onder het scherm zie je een trackball en zes knoppen. Achterop zie je alleen een opening voor de 5 megapixel camera en twee gaatjes om een nekkoord te bevestigen. Er is geen aparte cameraknop aanwezig en een spiegeltje of flitser voor de camera ontbreken eveneens.

Aan de voorkant zie je het 3,2 inch capacitieve touchscreen met een resolutie van 320 x 480 pixels. Hoewel HTC niets heeft gezegd ove speciale coating op het scherm, blijkt deze dezelfde vetafstotende eigenschappen te bezitten als de iPhone 3GS. Het scherm zelf bleek tijdens de test extreem gevoelig voor vette vingers (op veel foto`s is dit duidelijk te zien), maar veeg je het scherm even langs je broek of trui, dan is het scherm weer kraakhelder, zonder een vette waas of strepen achter te laten. Veeg je het scherm schoon en kijk je er van de zijkant tegenaan, dan lijkt het ook alsof er een soort screenprotector op het scherm zit. Normaalgesproken is zo`n scherm van (spiegelglad) glas gemaakt; nu zit er een soort structuurtje op het glas.

Boven het scherm is een mooi uitgevoerd speakerrooster aangebracht, met daarachter een aantal led-lampjes en de lichtsensor. In de trackball is ook een ledlampje verwerkt, die oplicht als er nieuwe berichten binnenkomen. Door de lampjes in noodzakelijke toestelonderdelen zoals de trackball te verwerken, krijgt de HTC Hero een strak en minimalistisch uiterlijk. De HTC Hero geeft niet de goedkope, plastic indruk van de G1 en de HTC Magic.

De achterklep is gemakkelijker te verwijderen dan die van de G1: even je nagel in een uitsparing aan de bovenkant van het toestel steken en de achterklep schiet los. Binnenin kun je het microSD-kaartje plaatsen en verwijderen zonder de batterij eruit te halen. Het insteekvak voor de simkaart zich echter wel achter de batterij. De batterij zelf heeft een capaciteit van 1350 mAh.

simkaartslot

Binnenin is er niet zoveel veranderd ten opzichte van de HTC Magic: ook hier een 528 MHz Qualcomm-processor, maar met 512MB ROM en 288MB RAM. De maximale downloadsnelheid van 7,2 Mbps (HSDPA) is met Nederlandse mobiele data-abonnementen niet haalbaar. Intern zijn ook de gangbare voorzieningen als Wi-Fi (in 802.11b/g-variant), Bluetooth 2.0 + EDR en A2DP (stereo Bluetooth) en A-GPS, een digitaal kompas en bewegingssensor.

Camera

De megapixelrace bij digitale camera`s is ook bij de telefoonmakers toegeslagen. Mobiele telefoons met 10 tot 12 megapixel camera`s liggen binnenkort gewoon in de winkel. Of dat ook betere foto`s oplevert is een heel ander verhaal. De stap van 3,2 naar 5 megapixel heeft voor mobiele telefoons nog net zin, op voorwaarde dat je ook andere instellingen kunt aanpassen. De camera heeft autofocus, maar geen flitser. Druk je tijdens het maken van een foto op de menuknop, dan heb je de mogelijkheid om witbalans, helderheid, resolutie, zelf-timer en nog wat andere instellingsmogelijkheden te kiezen. Het geotaggen (= voorzien van locatie-informatie) is standaard uitgeschakeld, net als het sluitergeluid. Vergeleken met de iPhone 3GS heeft de HTC Hero een paar streepjes voor: meer megapixels en meer opties (de 3 megapixel camera van de iPhone heeft alleen de mogelijkheid om het focuspunt te veranderen en geen andere instellingsmogelijkheden).

Met de camera kun je ook video`s maken in een resolutie van 352 x 288 pixels. Je schakelt de videocamera in via de schakelaar in het scherm van de Camera-applicatie, of via de losse applicatie Camcorder. Het levert video`s van middelmatige kwaliteit op; de video`s hebben een kleinere resolutie en een lagere framerate dan die van de iPhone 3GS (480 x 320 en 30 fps). Voor YouTube is de kwaliteit net genoeg. De reviewers van Engadget klagen dat het opstarten van de videocamera wat tijd kost, waardoor de actie die je wilde filmen alweer voorbij is. Die ervaring delen wij niet: in de metingen die we met het toestel hebben gedaan bleek dat je binnen 2 seconden de applicatie Camcorder kunt opstarten. Wat wel een punt van aandacht is, is dat er geen cameraknop op de HTC Hero aanwezig is, dus je zult wat handelingen moeten doen om de videocamera vanuit slaapstand klaar voor de actie te hebben: eerst het scherm ontgrendelen, naar het startscherm gaan, de programmalijst openen en vervolgens de applicatie Camcorder starten. Wie van plan is veel te gaan filmen zet natuurlijk een snelkoppeling op z`n homescreen.

Wat de kwaliteit van de foto`s en de video`s betreft: de kleuren zijn vaak niet zo helder als bij een gewone digitale camera. Foto`s maken in het schemerdonker of tijdens concerten, is eigenlijk niet te doen. Ben je van plan om veel video`s te maken, dan ben je met de iPhone beter af; voor het maken van foto`s ben je daarentegen weer beter af met de HTC Hero, mits je maar geen wonderen verwacht van de 5 megapixels.

Snelheid en prestaties

De HTC Hero heeft een processor die vergelijkbaar is met die van de HTC Magic. Het leek ons daarom interessanter om de snelheid van de Hero te vergelijken met een ander toestel, dat al wat langer op de markt is: de G1. Mensen die de Magic hebben gekocht zullen niet zo snel geneigd zijn om nu al te gaan overstappen, maar ben je een early adopter van de G1, dan is overstappen naar de Hero een veel logischer stap. Op de G1 draait de firmware JF v1.51, een aangepaste versie van Cupcake.

Ter vergelijking een aantal metingen:

  • Toestel volledig uitschakelen – G1: 9 seconden, Hero: 7 seconden
  • Toestel volledig opstarten – G1: 1:17 minuten, Hero: 1:14 minuten
  • Opstarten van Google Maps – G1: 3 seconden, Hero: 3 seconden
  • Opstarten van Camcorder – G1: 4 seconden, Hero: 2 seconden
  • Opstarten van Muziek – G1: 2 seconden, Hero 2,5 seconden

Zoals je ziet maakt het allemaal nauwelijks verschil. Dat heeft ermee te maken dat er nog weinig extra applicaties op beide toestellen geïnstalleerd zijn. Het is verleidelijk om helemaal los te gaan met het installeren van widgets op je homescreen, maar dat is geen aanbeveling: de widgets hebben tijd nodig om te updaten, zodat het beter is om één grote widget op elke homescreen te zetten in plaats van een reeks kleine widgets. Dat zou eigenlijk niet nodig moeten zijn, maar om je gebruikspl

Wat de batterijduur betreft: je haalt gemakkelijk een hele tot anderhalve werkdag bij normaal gebruik. Wat de standbytijd betreft was de G1 dramatisch: laat je de G1 drie dagen onaangeroerd op je bureau, dan kom je erachter dat de batterij volledig leeg is geraakt, mede door het automatisch ophalen van e-mail en het aanleveren van Twitter-berichten. Bij de HTC Hero is de standby-tijd heel wat acceptabeler. Na een dag ongebruikt op het bureau te hebben gelegen (ook hier met pushmail ingeschakeld) is de batterijstatus nog steeds 80%.

Verkrijgbaarheid en prijzen

De HTC Hero is de eerste Android-telefoon die officieel los verkocht mag worden in Nederland. De HTC Dream (G1) was uitsluitend via T-Mobile te koop en de HTC Magic is exclusief via  Vodafonete koop. Bij de HTC Hero kun je kiezen bij welke winkel en welke operator je het toestel koopt – als los toestel of in combinatie met een abonnement. Operators  Hi en Telfort verkopen de HTC Hero al  via hun webwinkel. Voor een los toestel betaal je tussen de 430 en 480 euro; met tweejarig abonnement is de HTC Hero ook gratis te krijgen. De HTC Hero wordt vanaf eind juli in Nederland uitgeleverd.

Conclusie HTC Hero Review

De HTC Hero is wat ons betreft het eerste Android-toestel dat qua  looks  en prestaties de concurrentie met de Apple iPhone aankan. In deze review hebben we de witte uitvoering van het toestel getest. Qua uiterlijk geeft deze een solide en tijdloze indruk, ook al zullen sommige mensen de `kin` nog steeds niet waarderen. Gek genoeg verschillen de prestaties niet zoveel van de inmiddels al wat oudere G1. Wie de keuze moet maken tussen de HTC Magic en de HTC Hero is wat ons betreft met de Hero beter af: een strakker uiterlijk, een veel betere camera en een gebruiksvriendelijke HTC Sense-interface. Een derde argument is misschien nog wel overtuigender: dit is het eerste toestel op de Nederlandse markt, dat geen `Google Experience`-telefoon is. Dat houdt in dat je niet voor alle activiteiten vastzit aan Google-diensten, maar gewoon de beschikking krijgt over Exchange-ondersteuning, software om Office-documenten te lezen en synchronisatiesoftware voor je Outlook-contacten.

Dit is het eerste Android-toestel waarbij we geen klachten hebben over de batterijduur én het eerste Android-toestel van HTC met een 3,5 mm headset-aansluiting. Minpunten zijn er natuurlijk ook, zoals het soms wat trage laden van de widgets, het feit dat de koppeling met sociale netwerken (Facebook, Flickr) niet uitbreidbaar is en het probleem dat het scherm ondanks de vetwerende eigenschappen wel erg gevoelig blijkt voor vette vingers. Maar alles op een rijtje zettend blijkt de HTC Hero toch het beste Android-toestel dat HTC tot nu toe heeft uitgebracht en een van de weinig toestellen naast de iPhone, die een eigen hype waard is. Hét punt waarop de HTC Hero in vergelijking daarmee nog tekort schiet is het ontbreken van goede desktopsoftware om je multimediabestanden te synchroniseren.

Draag ook bij aan dit artikel

Deel je kennis of stel een vraag. Dat kan anoniem of met een Disqus account.