Reviewscore

6.5

We hebben acht miljoen domme tv’s in Nederland. Althans, dat vindt Google. Met dom bedoelt Google ‘platte tv’s met een HDMI-aansluiting, maar zonder internet’. Daar moet met Sony’s Google TV verandering in komen. De interactieve mediaspeler werkt volgens de zoekgigant met elke setupbox en Google TV beschikt ook over een interessante afstandbediening met touchpad en volledig QWERTY-toetsenbord. Maar voegt Google TV met Android 2.3 (Gingerbread) en internet ook echt iets toe aan het vertrouwde televisie kijken?

Design

Het glimmende kastje is vrijwel compleet van plastic gemaakt en het minimalistische design dat Google graag ziet, wordt door Sony gewaarborgd. Het kastje is 20 centimeter breed en 3,5 centimeter hoog, en daarmee een flink apparaat. Gelukkig valt het niet enorm op, want het enige dat de aandacht trekt is een doffe witte powerled. Heel fijn, want je wordt niet afgeleid door vervelende knipperende en felle leds. De interactieve mediaspeler heeft verder geen knopjes en aan de achterkant zitten de poorten verstopt die je nodig hebt om Google TV aan te sluiten.

Aan de achterkant bevinden zich HDMI in en uit, digitale audio uit, een IR Blaster (om het infraroodsignaal te versterken), ethernet, twee USB-poorten en de ronde poweradapter. Dit is een vrij complete collectie van in- en uitgangen, waardoor je vrijwel alles op Google TV aan kunt sluiten, van een setupbox tot een externe harde schijf.

Prestaties

Google TV beschikt over een 1.2Ghz dualcore-processor, 1GB aan werkgeheugen en 8GB aan intern geheugen voor apps en bestanden, waar er maar 4GB beschikbaar van is. Het kastje draait op aangepaste versie van Android 2.3 Gingerbread en dat is helaas te merken. De besturing komt vaak houterig en schokkerig over en ook de ingebouwde Chrome-browser is absoluut niet geoptimaliseerd voor het bijna drie jaar oude besturingssysteem. Dat viel ook te verwachten van de officiële Google-app die in de Google Play Store alleen maar beschikbaar is voor Ice Cream Sandwich en hogere Android-versies.

Waar Google TV nog meer mee vecht, is de warmteproductie. Het kastje wordt zelfs na kort gebruik echt bloedheet. Dit gebeurt ook gewoon als je alleen televisie wilt kijken en geen directe nevenfuncties van Google TV gebruikt. Het is wel fijn dat de interactieve mediaspeler geen geluid maakt, maar kijk uit met de warmeproductie als je Google TV samen met andere apparaten in een lade of kastje stopt.

Installatie

Het installatieproces van Google TV wordt met een handige tutorial een stuk gemakkelijker gemaakt. De tutorial begint zodra je het apparaat voor de eerste keer opstart en helpt je onder andere met het instellen van een Wi-Fi-netwerk, de grootte van de tv bepalen (waarom doet Google TV dit niet zelf?) en het serienummer van de tv in te voeren. Maar de stappen worden alsmaar ingewikkelder. Na een stap of zes wil Google TV plotseling het model van je setupbox, videorecorder en audiosysteem weten. Het is vervelend dat Google TV dit niet zelf herkent, want ik heb vrij lang lopen zoeken naar het modelnummer van mijn Philips-tv.

Als Google TV uiteindelijk is geïnstalleerd, moet je ook vooral een beetje geluk hebben. Zo stonden mijn televisie en setupbox, die via HDMI in en uit van Google TV worden verbonden, niet in de lijst en gokte ik maar op andere nummers die het meest in de buurt kwamen. Dit had bij de tv het gewenste effect: de volumeknopen en powerknop doen het. Maar een optieknop om mijn televisie naar bijvoorbeeld de Xbox 360 te schakelen, mist de afstandsbediening. Ook mijn setupbox werkt maar sporadisch, dat waarschijnlijk door een verkeerde instelling komt. En dat is flink vervelend als het juiste model niet in de lijst voorkomt.

Een andere rariteit van het installatieproces was dat mijn setupbox vaak haperde en dat het televisiebeeld vaak lang moest laden, ook tijdens het schakelen tussen zenders. En dat terwijl mijn setupbox het normaal gesproken altijd uitstekend doet. Na lang zoeken vond ik een diep verborgen instelling die je kon activeren als je problemen met de setupbox had. In één keer werkte de televisie wel snel. Het kostte mij ongeveer een uur om dat uit te vogelen.

Afstandsbediening

De bluetooth-afstandsbediening van Google TV ziet er op het eerste gezicht veelbelovend uit. Aan de ene kant heb je een volledig QWERTY-toetsenbord met capacitieve knopen die een fijn klikgevoel geven als je ze indrukt. De andere kant bevat de belangrijkste knoppen waarmee je onder andere Google TV activeert, het kastje in- of uitschakelt en door het menu navigeert. Je hebt ook de beschikking over een trackpad die je in kunt drukken, wat als een muis moet fungeren. De trackpad registreert je vingerbewegingen goed, maar het komt op het beeld weer zo enorm houterig over. Alsof er constant een vertraging zit tussen de input en de output op het televisiescherm.

Toch is de afstandsbediening – die ook over infrarood beschikt – vrij compleet, met verschillende knoppen die afzonderlijk voor Google TV, de televisie, setupbox en videorecorder gebruikt kunnen worden. Het toetsenbord, dat je voornamelijk gebruikt om mee te browsen of YouTube-filmpjes op te zoeken, is eigenlijk de grote verrassing. In het donker lichten de knopjes op en als je typt worden de onderste knoppen en het touchpad uitgeschakeld. Hierdoor raak je niet per ongeluk een verkeerde knop aan de onderkant aan. Het toetsenbord is overigens niet geschikt om langere e-mails mee te typen, maar een webadres of trefwoord gaat prima. De officiële Sony-remote voor Google TV is echter ook een aanrader en op elke Android-smartphone en –tablet te installeren.

Software

Google TV werkt eigenlijk als een overlay voor je huidige televisie. Door een druk op de knop activeer je een balk met apps die onderaan het scherm verschijnt. Hier kun je schakelen tussen apps als YouTube, Chrome en de Google Play Store of gewoon de televisiebeelden activeren. Het browsen op de televisie is eigenlijk alleen handig voor flash-content van bijvoorbeeld Uitzendinggemist, maar je bent vaak al een minuut bezig om alleen de stream te activeren en te vergroten. Het browsen met de trackpad gaat niet echt lekker en ook Chrome heeft vaak problemen met flash-content. En wie gaat er via de tv browsen naar Uitzendinggemist als de meeste setupboxen deze dienst vaak bij het televisiepakket bieden?

Toch zijn er ook internet-apps die wel goed werken. Zo is het design van YouTube erg functioneel en streamt deze snel video`s van hoge kwaliteit. Ook de Google Play Store werkt goed op het grote scherm, maar op dit moment is er nog maar weinig content voor Nederlandse gebruikers. En daar ligt het probleem van Google TV: de belangrijkste apps zijn alleen beschikbaar in de Verenigde Staten en zelfs daar is het aanbod voor Google TV nog maar minimaal. Een groot gedeelte van de Nederlandse apps als RTL XL lopen ook vaak vast of zijn niet up-to-date. Het afspelen van video`s via de harde schijf gaat overigens zonder problemen, maar hiervoor moet je toch nog steeds de harde schijf aan de computer koppelen om bestanden over te zetten. Een goede en stabiele streamingdienst is nog niet beschikbaar. En dat is vreemd, want een eigen ondersteunde streamingdienst voor pc en Mac zou één van de sterkste punten van Google TV kunnen worden.

Het valt wel op dat Google TV enorm vaak vastloopt. De interactieve mediaspeler crasht vaak tijdens het aanpassen van instellingen of wanneer de afstandsbediening niet goed reageert. Ook televisie afspelen via picture-in-picture, waardoor de televisiebeelden in een kleiner scherm worden getoond, is niet erg stabiel. Het besturingssysteem van Google TV wordt tijdens picture-in-picture plotseling trager en bij apps als Chrome kan dit tot een vastloper of hele trage verbinding leiden.

Conclusie

Het is duidelijk dat Google TV te vroeg is gelanceerd. De content, zowel nationale als internationale, is nog niet beschikbaar om veelvuldig van de interactieve mediaspeler gebruik te maken. Op dit moment lijkt Google TV op een halfbakken smartphone die je met je televisie verbindt, en dan is de adviesprijs van 200 euro toch vrij fors. Dat is zonde, want de potentie van Google TV is enorm groot. Met een computer, tablet of smartphone vind ik het geen probleem om wat meer tijd in het betreffende apparaat te steken. Maar bij een televisie wil ik gewoon dat alles werkt, want het is voor veel mensen immers een apparaat om even mee tot rust te komen.

Als er een groot aanbod is van Nederlandse content, samen met een Android-versie die soepeler loopt en een afstandsbediening die ook daadwerkelijk met alle apparaten compatibel is, kan Google TV succesvol worden. En om dat te realiseren, heeft Google – helaas – nog een lange weg te gaan.